Jij vindt dat ik clichématig denk. Chaotisch. Te gemaakt, onecht.

Niet origineel, van de hak op de tak, geen potentie, humorloos.

Dat geeft me een veilig gevoel denk jij. 

Stereotypen ook.  Misschien heb je gelijk. Ik wil geen boer met een driedelig maatkostuum en een sigaret met een opzetstukje die zijn koeien Christina, Britney en Mariah noemt. Ik wil de wereld in kunnen delen in veilige subgroepen, dingen die ik kan overzien.

Ik weet wie ik ben. Beter dan jij weet wie jij bent, mijn onbekende minnaar.

Jij drinkt teveel en maakt doorlopend schulden.‘Het grote levensfeest’ noem je het, ik noem het ‘de grote levensvlucht’. Neem me niet kwalijk als ik zeg dat ik je niet begrijp. Ik vind je geweldig, dat wel. Ik durf te beweren dat ik je nodig heb. Je bent de eerste aan wie ik denk als ik ‘s morgens mijn bed uit hol omdat ik weer veel te laat ben opgestaan na één onzer gesprekken. Ben een notoire telaatkomer. Maakt me dat een eenzame ziel? Omdat ik alleen naar jou verlang, je sarcasme en cynische negatieve kijk op het leven. Ik houd daarvan. Het is bijna een taboe om onverbloemd negatief te zijn. Alles zwartgallig te benaderen.

Zelf ben ik eerder vrolijk en luchthartig, daarom intrigeer je me.

Ik zal niet ontkennen dat ik nachten woel omdat ik denk dat je me zo belt, terwijl je mijn nummer niet hebt. Ik loop op lucht omdat ik weet dat je me ziet als ik in de stad loop of in de bistro zit voor cappuccino met slagroom. Ik besef dat dit proces zich in mijn hoofd afspeelt en dat jij me niet wezenlijk ziet. Als ik dat echter ten volle zou beseffen, kan ik net zo goed een einde aan het leven maken. Jij relativeert me, doet me beseffen dat ik wezenlijk besta. Je vindt me mooi, ik weet het. Ergens adoreer je me, terwijl je het nooit zult uitspreken. Ik belichaam de ideale vrouw voor je omdat ik ruimte laat voor illusie. Je mag mijn zinnen interpreteren zoals je wilt en ik geef je daarvoor alle ruimte. Je bent een nieuw soort God voor mij, daarom wil ik je ook niet ontmoeten. Wat zal er gebeuren als ik deze zeepbel doorprik?

Te zweverig voor jou. Ik vind jou onbegrijpelijk ongenuanceerd.

Ik haat je, en dat is goed. Je hebt te weinig zelfrespect, je neukt iedere week een ander als je de kans krijgt en toch blijf je mij trouw. Als ik je een vooruitblik in je leven mag geven ben jij er zo een die trouwt met een blonde, goed in de markt liggende dame van de betere komaf. Krijg je twee kinderen en woont in een buitenwijk. Je hebt een vage baan die goed verdient terwijl je vrouw werkt als directiesecretaresse. Prototype anti-new-age  gezin. Ik lach in mijn vuistje want ik weet dat je zeker een aantal malen vreemd zult gaan in je huwelijk of daar op zijn minst moeite voor zult doen. Daar kun je niets aan doen, het ligt in je aard. Tegen je vijfenveertigste zijn de eerste tekenen van een midlifecrisis behoorlijk aanwezig en vraag jij jezelf af of dit het allemaal waard was. Jij en je vrouw scheiden waarbij je vrouw al het geld meeneemt.  Je krijgt een vriendin waarvan je vindt dat ze onder je niveau is en koopt een motor die je mannelijkheid moet onderstrepen. Tegen de zestig ben je een bittere, cynische kerel met een hartkwaal die door de mensen meewarig wordt aangekeken. Ze hebben een hekel aan je maar vinden je te zielig om je daarmee te confronteren. Verantwoordelijkheid past je niet. Je weet niet hoe daar mee om te gaan. Integriteit ken je niet. Ik denk dat het komt doordat je het verleerd bent te dromen.

Ik wil met je dansen in de regen, jij ziet seks. Te plat maar ik gedoog het. Ik laat je mijn geest consumeren tot braaksel. Als ik in bad zit is het evenwel jouw naam die door mijn hoofd blijft spoken als een mantra waarbij ik me ontspan. Ik weet hoe je bent als je klaarkomt, voel het in mijn buik. Ik ben benieuwd wat je vind van mijn lichaam dat naakt ontspant in het door kaarsen beschenen water. Ik wil je mijn lichaam laten voelen maar vraag me af of je mijn ziel zou kunnen zien. Eigenlijk vraag ik dat van je, zie je mijn ziel? Jij zegt ja, maar ik weet dat het slechts een manier is om me te plezieren. Zoals ik zeg dat ik je begrijp. Kan een mens een mens ooit echt begrijpen? Ik begrijp jou en jij ziet mijn ziel, nooit was een leugen zo echt.

Ik vind je in de overdrijving, zoals je mij vindt in de lach. Droom jij ook van mij? Van die vage dromen waaruit je onbevredigd ontwaakt? Ik droom van je, schreeuw naar je dat ik je nooit meer wil zien, dat ik je niet ken. Dat zeg je als je boos op mij bent: ‘ik ken je toch niet.’

Je weet feilloos mijn zwakke plek te vinden. Je kent me wel en ik ken jou. We zijn verplicht elkaar te antwoorden, vrijblijvendheid is iets dat we ondanks alle vrijblijvendheid niet kunnen waarmaken. Ik heb je adoratie nodig en jij wat zijn jouw drijfveren en voor hoelang?

 Ode aan de eeuwige hang naar erkenning!

Ik zet je op een voetstuk, niet omdat ik je zo bijzonder vind maar omdat ik weet dat jij dat nodig hebt. Jij vindt me vroegwijs en onwetend tegelijk.

Als iemand zich kan analyseren ben ik dat. Jij vindt dat jij dat bent.

Je bent onmogelijk! Gisteren heb ik het contact verbroken voor de derde keer deze maand. Maar ik weet, net als jij, dat ik je deze week nog zal vragen wat je vindt van het een of ander. Jij weet, net als ik, dat je daarop zult reageren en we elkaar die dag ten koste van alles zullen blijven zoeken.

Ik kan niet anders, jij wilt niet anders.

Je bent als Joodse muziek, die ik al veel te lang niet meer heb gehoord. Tonen van  viool, gelach en mazzeltov. 

In mijn droom  pak jij mijn hand en lacht. Je zegt dat je nooit gedacht had dat ik zo mooi zou zijn, zo wijs. Ik glimlach en God kijkt toe. Jij en ik, we kussen elkaar achter het rozenperk. Jij bent op wie ik eeuwig gewacht heb, de vervulling van mijn lot.

En ik? Ik ben een jonkvrouw, ik ben een maagd.

Zo een haar kanten zakdoekje laat vallen. Niet als goedkoop drama maar omdat jij dan door de modder gaat en dat een belofte is van de knieen die je zult schuren in ons huwelijk. Eeuwige, onverzadigbare lust en trouw, samengebonden in een ijzingwekkend moment van verwachting. Uiteraard moet daarna de atoombom ontploffen want uitgeleefd wordt zo’n scenario treurig. Romantiek is iets wat een minuut bestaat en dan vervelend is. Oude mensen die vurige seks hebben en elkaar kunstgebitloos beminnen. Ik hoef het niet te zien.

Zou het anders zijn als jij -met je gerimpelde oude mannenlijf- mijn levervlekken aait en uitgebreid oraal bevredigd terwijl je kunstgebit me aangrijnst vanuit het glas? Zou dat dan in de oorden van vertrouwelijkheid, voelen als geluk?

Zou echte romantiek erin schuilen dat het niet langer aantrekkelijk is om naar te kijken?

Gisteren mijn laatste bonbonblock opgegeten, ik ga op dieet.

Het is klaar met wijn drinken en ik vermijd de koffie.

Koffie zorgt ervoor dat de pancreas harder moet werken zodat je dik wordt en daarom: neen.

Witbrood is ook passé.

Elk weldenkend mens zou dat niet eens moeten willen eten.

Witbrood staat garant voor verstopping en bevat niets anders dan busladingen loze calorieën. 

Witte boterhammen met chocopasta en een flinke bak koffie, vanillevla met een fikse scheut hagelslag.

Driekleurenhagelslag, wit lichtbruin én donkerbruin, voltooid verleden tijd.

Pindakaas mag eigenlijk ook niet. 

Als pindakaas wel mag is het van die natuurlijke die ervoor zorgt dat je tong nooit meer loslaat van je gehemelte. 

Ik doe grif mee aan het koolhydraat-is-vergif virus dat de wereld overspoelt door de low-carb rage.  

Elk gerenommeerd damesblad zegt het.

Wil je afvallen? Moven met die koolhydraten!

Sommige mogen weer wel want je hebt natuurlijk goede en foute varianten. 

Toch moet je  ook met goede opletten want die mogen dan -in geen geval- worden gecombineerd met eiwit. 

Dan zijn de in beginsel goede koolhydraten toch nog fout. 

Uit verwarring gaat je lijf dan alles opslaan als vet, absoluut vermijden dus!

IJs kan ook niet. Genoteerd, al is dat vrij logisch. 

Vooral niet het ijs van Ben en Jerry’s dat zit boordevol dioxine en dat is écht gif.

Ik las het op het internet.

Met pijn in mijn hart geef ik de laatste verpakkingen aan mijn buurmeisje, nadat ik als afscheid 2 bekers heb opgelepeld.  

Die twee laatste bekers zullen het hem niet doen.

De diepvriesfriet heb ik gewoon weggegooid, dat is inferieur voedsel .

Het wordt door de patatverwerkende industrie zo gemaakt dat het verslavend is volgens mijn natuurtherapeut. 

Een mens is gemaakt voor het eten van volle granen zegt ze. 

Granen, groenten en fruit. Fruit eten fruit, fruit, fruit, dat elimineert afvalstoffen. 

Voor 12 uur ‘s middags niets anders eten dan FRUIT zegt ook het leven lang fit dieet. 

‘t Beste is een appel of een peer, geen banaan, druiven of andere zoete fruitsoorten. 

Het dieet krijgt al aardig vorm. Zo meteen, zul je zien, ben ik supermodellerig slank.

Nou ja dieet, het is geen dieet want diëten werken niet zegt momenteel elk dieet. 

Van diëten wordt men dik, men jojoot uiteindelijk verder van huis. 

Elk dieet heet nu een “voedingswijze”

Ik onderzoek verder:

Het is gezond om water te drinken, véél water. Groenten moet ik eten! 

Maar die moeten dan niet te lang gekookt zijn. 

Groenten mogen onbeperkt gegeten worden. 

En zilvervliesrijst kan de foute koolhydraataardappel vervangen.

Nou dat moet lukken toch? 

Melk, daar moet je niet aan beginnen. Melk is voor een kalf. 

Geen enkel zoogdier drinkt de melk van een ander zoogdier, behalve de mens. 

Het is slijmvormend. 

Volgens het genesisdieet moet men pertinent geen melk drinken of kaas eten. 

‘ Kaas is hard geworden slijm’ deelt de auteur mede. Weg doen die rotzooi! 

Je moet sowieso weinig eten van een dier. ‘

T best zijn veganistisch of vegetarische leefwijzen. 

Sommigen beweren dat de mens een omnivoor is en andere zeggen: ‘welnee, de mens is een herbivoor.’

Een en ander is te zien aan de tanden en het darmstelsel. 

De mens heeft maaltanden geen snijtanden, de paar die we er hebben zijn om schillen los te kunnen vreten. 

Het darmstelsel is maar liefst meters lang.

Als daar vlees doorheen moet gaat het voorzeker rotten en de ontlasting vreselijk stinken. 

Geen vlees dus. 

Vis wel en heel paradoxaal, alleen vette. 

Een voedingswijze werkt alleen bij voldoende sporten, al noemen we het geen sporten meer maar “beweging”. 

Sporten is voor diehards die gezondheidsfreak zijn en elke dag in de gymzaal staan. 

Beweging is gezond en hoeft slechts drie keer per week een half uur. 

Zeg zelf 3 keer per week een half uur dat is toch zowat te verwaarlozen?

Geen mens hoeft te dik te zijn zolang je geen margarine eet en snoep. 

Dat zit namelijk vol transvetten. En transvetten daar kan het lichaam niets mee. 

Die slaan door die transvetten alles wat je eet direct op als vet. 

Transvet is een killer.

Ik heb alles opgeschreven en op de keukenkast geplakt. 

De meewarige blik van mijn liefste dodelijk genegeerd.

Trots bezie ik mijn keukenkastdieet:

DIEET:

1.     Water en kruidenthee in onbeperkte hoeveelheden (niet tijdens de maaltijden)

2.     Groenten in onbeperkte hoeveelheden behalve als ze snotgaar zijn of foute koolhydraten bevatten. 
 (Geen glucosegroenten zoals gekookte wortels en bieten! Let op bonen à koolhydraten!!)

3.     Volle granen maar met mate, gierst, haver, gerst, spelt en quinoa

4.      Vaak zilvervliesrijst.

5.     Sojamelk,rijstemelk of havermelk (ongezoet !)

6.     Zelfgemaakte kruidenbouillon van miso en tamari, 
 ( oppassen met gistproducten want die zijn niet goed voor je systeem, niet te vaak maken)

7.     Vegetarisch leven. 

8.     Vette vis 

9.     Olijfolie.

Ik kras het woord dieet door en maak er “leefwijze’ van. Je weet maar nooit.

Vol goede moed ga ik op zoek naar miso en vind het nergens. 

Tamari blijkt Ketjap te zijn waar ik met goed fatsoen geen bouillon uit krijg.   
 De natuurvoedingswinkel: Granen, rijst en groenten die eruit zien alsof ze hun beste tijd hebben gehad. 

Dat alles valt in het niet bij de ondefinieerbare vage lucht die er hangt en die ik de rest van de dag niet meer uit mijn neus krijg. 

Iedereen ziet er ‘natuurlijk’ uit met ongeverfde haren en sandalen. 

Degelijke stoffen als ribcord worden gecombineerd met wollen truien uit langvervlogen tijdperken.

Ik merk dat ik uit de toon val. 

Mijn hoge hakken verklikken dat ik eigenlijk niets te zoeken heb in een gezonde winkel. 

Mijn felpaarse lipstick lijkt te schreeuwen: ‘ik ben dus WEL op dieren getest’ 

Lipstick van een gerenommeerd merk. 

Make-up die me een rib uit het lijf kostte overigens. 

De natuurvoedingswinkel weet ook wel raad met de prijs valt me op. Alles is stikduur. 

Volgeladen met gezond stap ik arm de winkel uit. 

Dit alles is omdat ik graag van maat 42 naar maat 36 zou slinken. 

Het lijkt me geweldig om maat 36 te passen. 

Naar het strand en rondparaderen in een witte bikini. 

Of een superstrak latex jurkje kunnen dragen. 

“Wie mooi wil gaan moet pijn doorstaan” zei mijn oma vroeger.

 Na de eerste maaltijd met half rauwe groenten en spelt begrijp ik ten volle wat dat spreekwoord inhoudt.

‘Niet-te-vreten’ deelt mijn partner mij subtiel mede terwijl hij 2 patat oorlog, een berenklauw en frikadel speciaal bestelt door zijn mobiel.

 ‘Over 15 minuten staan ze aan de deur, heb jij nog 1,50 dan kan ik het afpassen?’

Verslagen gooi ik de maaltijd in de vuilnisemmer en schenk een glas rosé in. 

Vandaag word het toch niets meer. 

Morgen, beloof ik  mezelf, sta ik op met thee.

Brandnetelthee, want dat zuivert.